1. Ngrënia e ushqimit me erë të keqe (hudhra, qepë) para vajtjes në xhami. 2. Vajta në xhami duke ecur shpejt ose duke vrapuar nga frika se do të ikë namazi pa u falur. 3. Thënia e tekbirit fillestar në ruku (duhet thënë në kijam). 4. Murmuritja e nijetit ose shqiptimi i tij me zë të ulët. 5. Mosthënia e duasë hyrëse të namazit . 6. Mosfalja drejt sutrës. 7. Mosdashja për të qëndruar në rreshtin e parë në namazin me xhemat. 8. Të shikuarit lart gjatë namazit, ose shikimi i imamit apo shikimi majtas-djathtas. 9. Lënia e zbrazëtirave në rreshta në namazin me xhemat. 10. Leximi i sures Fatiha shpejt, pa u ndalur në fund të çdo ajeti. 11. Lëvizja e pavënd gjatë namazit, shikimi në orë, loja me gishtërinj a me rroba, ose lëvizja e këmbëve dhe e pjesëve të tjera të trupit me nervozizëm. 12. Lëvizja me imamin ose para tij në namazin me xhemat. 13. Ulja e tepërt e kokës, apo ngritja e tepërt e saj dhe harkimi i shpinës gjatë rukusë. 14. Ngjitja e duarve (e krahëve) për trupi, në ruku dhe në sexhde, si dhe ngjitja e stomakut për kofshë në sexhde. 15. Vendosja vetëm e majës së kokës në tokë gjatë sexhdes. 16. Kryerja e nxituar e namazit, që nuk lejon prehjen dhe qetësinë e duhur në ruku dhe në sexhde. 17. Bërja e tesbihëve me dorën e majtë. 18. Largimi në fund të namazit, pa bërë dhikrin. 19. Kalimi para personit që falet. 20. Mosfalja e namazit gjatë sëmundjes etj. Përgatiti: Erion Sula
|